Op zoek naar Huis Wulffraat (Nr 635)
Een foto van een pand in aanbouw uit 1920 in Wassenaar was het begin van een zoektocht naar de villa die Arnoldus Theodorus Wulffraat (1856-1927) in ons dorp liet bouwen.
De vraag -aan onze vereniging gesteld -of wij dit huis kennen, waar het staat of heeft gestaan, is afkomstig van Karen Wulffraat uit New York, een achterkleinkind van de opdrachtgever tot het bouwen van het huis Wulffraat. Villa Wulffraat -tegenwoordig bekend onder de naam Ontario- bestaat nog steeds en is terug te vinden aan het Wilhelminaplein.
Karen is jaren geleden begonnen met familieonderzoek op basis van documenten die bij de nazaten van haar overgrootvader zijn achtergebleven. Arnoldus Theodorus Wulffraat leidde vanaf 1882 vijfenveertig jaar lang de import-/exportvrachtafdeling van de Nederlandsch-Amerikaansche Stoom vaart Maatschappij/Holland-Amerika Lijn (NASM/HAL) in Rotterdam. Arnold Wulffraat kon het zich begin 20e eeuw veroorloven -zoals meer gefortuneerde Rotterdamse industriëlen om een huis “buiten” te laten bouwen.
De aanleg van de Hofpleinlijn van Rotterdam naar Scheveningen -een spoorlijn die tussen 1907 en 1908 in gebruik werd genomen door de Zuid-Hollandsche Electrische Spoorweg-Maatschappij- maakt het met twee haltes in Wassenaar voor forensen ook mogelijk in alle rust in Wassenaar te gaan wonen en in de havenstad te blijven werken. Met treinstation Renbaan aan de Buurtweg wordt Wassenaar-Zuid veel beter en ook met het openbaar vervoer bereikbaar en mede daarom zien exploitatiemaatschappijen kans om in Wassenaar grote kavels te verkopen, om er riante huizen en villa’s te laten bouwen.
Arnold Wulffraat, wiens vrouw Jeannetje Schravesande in 1900 in het kraambed komt te overlijden, draagt vanaf dat moment de zorg voor drie zoons en vier dochters alleen. Begin 1921 vertrekt hij naar Wassenaar en in 1924 hertrouwt hij met Sophia van Vliet, één van de verzorgsters die hem al een aantal jaren bijstaan als dienstbodes in het huishouden. Twee andere dienstbodes Elsa Schulz en Luise Zwick verlaten Wassenaar en keren respectievelijk terug naar Rotterdam en Duitsland.
Huize Wulffraat is ontworpen door de architect Jan Willem Eduard Buijs die in 1919 de opdracht krijgt om in park De Kieviet in Wassenaar een groot huis met rieten dak te realiseren. Het boek Wassenaar in woord en beeld, een monumentengids uit 1987 van de hand van Ed Janson en Robert van Lit, vermeldt ook de aanwezigheid van bijzondere glas-in-loodramen van de hand van freule Jacoba van Heemskerk van Beest. Van die ramen is er slechts één overgebleven, direct zichtbaar bij de voordeur. De opvallende sierlijsten onder het dak zijn waarschijnlijk het gevolg van Nederlands-Indische invloeden daar Jan Buijs in Surakarta is geboren en daar ook bijna 20 jaar heeft gewoond.
Op basis hiervan en ander gevonden bronmateriaal is bij Karen Wulffraat de nieuwsgierigheid naar Huize Wulffraat gewekt en zij besluit zij vanuit New York naar Wassenaar af te reizen. Op vrijdag 8 mei 2026 is zij gastvrij ontvangen door de huidige bewoners van Huize Wulffraat en heeft zij -samen met haar dochter Lizzie- de woning van haar verre voorouder kunnen aanschouwen. Een voor haar emotioneel moment, waar zij dankbaar op terug ziet.
Marcel Spierings.
Huis Wulffraat in 1922 (verzameling Karen Wulffraat)
Karen Wulffraat en Marcel Spierings in mei 2026 voor Huis Wulffraat
De Historische Vereniging Oud Wassenaer heeft getracht de rechthebbenden van afbeeldingen te achterhalen. Degene die de auteursrechten hierop heeft, wordt daarom uitgenodigd met de secretaris contact op te nemen. Voor de duidelijkheid in relatie tot de tekst zijn enkele foto’s bewerkt.