In De Telegraaf van 17 juli 1982 staat een artikel onder de kop: Wassenaarse graaf heeft het beste met zijn landgoed voor. Hierin maakt de eigenaar van kasteel Duinrell, Hugo van Zuylen van Nijevelt, duidelijk waarom het verstandig zou zijn het kasteel te slopen. Hij spreekt van een bouwval, een mengeling van stijlen en zelfs van een nepkasteel.

Een van mijn voorvaderen zette er een absoluut detonerende massieve toren voor en tot overmaat van ramp verscheen er in de vorige eeuw een ranke neogotische piek op het dak. Mijn vader heeft nog een keer met zijn Cadillac de glaskoepel van de toren getrokken. Het werd er niet beter op. Tot zover Hugo zelf. De ergste beschadigingen ontstonden echter in de oorlog. De renovatie van dit kasteel zou een vermogen kosten zeker wanneer het een Rijksmonument zou worden. Omdat hier sprake was van een mengeling van stijlen was de kans dat hij hiervoor subsidie zou krijgen uiterst gering. Hoewel met tegenzin, ging de gemeenteraad uiteindelijk akkoord met het slopen van dit eeuwenoude kasteel en in 1986 is het dan ook afgebroken. Kennelijk heeft Hugo hier zelf een rol bij gespeeld want hij vertelde in bovengenoemd artikel dat hij zelf zijn eigen kinderkamer heeft gesloopt.

Iets over de geschiedenis van kasteel Duinrell
In het begin van de zeventiende eeuw worden er twee boerderijen met omringende landerijen genoemd: Huis ter Duyn en Oudt Duinrell. (rell betekent bron) Deze laatste boerderij wordt in 1681 en 1682 omgebouwd tot een buitenhuis, in opdracht van Cornelis de Jonge van Ellemeet, de ontvanger-generaal van de Zeven Verenigde Nederlanden. Rondom dit buitenhuis bevonden zich een tuin, weiden, bossen en een vinkenbaan. Zoals uit het voorgaande blijkt hebben er in de loop der eeuwen de nodige veranderingen en uitbreidingen plaatsgevonden. In 1935 werd het park opengesteld voor publiek om fiscale redenen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben de Duitsers beslag gelegd op het kasteel en na de oorlog is het verhuurd, onder meer aan de kunstschilder Paul Citroen die er zijn atelier in vestigde totdat het kasteel in 1986 afgebroken werd.

Huis ter Duyn
In 1669 wordt de boerderij tijdens de verkoop aan de voorheen genoemde Cornelis de Jonge van Ellemeet, omschreven als: 'de wooninge, landen ende plantage genaemt het Huys ter Duyn'. Er was sprake van een pachtboerderij. In 1932 stond de boerderij leeg. Rond 1930 waren de weilanden uitgedroogd en de boerderij had z'n agrarische functie verloren. De architect W. Wouters ontwierp een plan om van de vervallen boerderij een landhuis te maken. Dit plan is niet of slechts ten dele uitgevoerd want de huidige situatie wijkt af van dit plan. Na deze verbouwing werd het huis verhuurd en de familie Van Zuylen ging hier na de Tweede Wereldoorlog zelf wonen. Thans wordt het huis Boerderij Duinrell genoemd.

Zie ook: Boerenerfgoed, Hollandsche Rading, 2006

Carl Doeke Eisma

Kasteel Duinrell gezien aan de achterzijde. Ansichtkaart uit ca. 1960. Collectie Robert van Lit