Rond de voorlaatste eeuwwisseling behoorde 60% van de dorpsbevolking tot de Rooms-katholieke kerk. De historische dorpskerk ging na de Beeldenstorm over in protestantse handen. In 1742 betrokken de katholieken een kerkje in wat nu de Kerkstraat heet. In 1906 werd de veel grotere en thans nog bestaande  St.Willibrorduskerk ingewijd. Voor de bouw van een school en parochiehuis vlakbij de kerk verkreeg men op 18 maart 1907 toestemming van de gemeente.

Meteen werd begonnen met de bouw van beide voorzieningen. De school kwam aan de overkant aan de Van Heeckerenstraat te liggen en het parochiehuis pal naast de kerk. Het werd vernoemd naar de prediker Jeroen van Noordwijk, Jeroenhuis dus, die in de 9^de eeuw werkzaam was in deze streken.

Zoals gebruikelijk bestond het uit een langwerpige theaterzaal, een podium, twee kleine kleedruimten,een conciërgewoning en zaaltjes voor kleinere activiteiten, zoals lezingen, koorrepetities, godsdienstige bijeenkomsten etc.

Door toename van de bevolking waren er spoedig uitbreidingen en verbeteringen nodig. Zo kreeg men in 1930 stromend water en centrale verwarming.

In 1939 werden alle bijgebouwen, zoals de paardenstal, het koetshuis en de hooizolder bij het gebouw zelf getrokken en in 1966 kwam er een keuken in. Intussen mochten er sinds 1945 (door de filmkeuring toelaatbaar geachte) films worden gedraaid. Het geheel stond nog steeds ten dienste van de katholieke gemeenschap.

Maar er kwamen ook steeds meer andersdenkenden in het dorp wonen, die bij de gemeente aandrongen op soortgelijke voorzieningen. Vanaf 1981 zocht de gemeente naar de mogelijkheid van een cultureel centrum, dat aantrekkelijk zou zijn voor de gehele Wassenaarse bevolking.

Het oog viel natuurlijk op het Jeroenhuis, omdat daar de meeste faciliteiten al aanwezig waren, mede betaald door de gemeente. De parochie werd gevraagd het complex te verkopen. Er werd geruime tijd onderhandeld over de prijs, de grootte van het terrein en over de programmering, want de exploitant vreesde dat het Jeroenhuis zou afzakken tot een ordinaire disco. Naast een godshuis hoorde dat natuurlijk niet.

De gemeente moest alle zeilen bijzetten om die gedachte te weerleggen. Intussen keken ongeduldige raadslieden al uit naar andere locaties, zoals Huize Nieuw Rijksdorp, de Europaschool of het open terrein tegenover het politiebureau. Eindelijk, na een jaar lang onderhandelen, kon het Jeroenhuis voor twee ton worden aangekocht. Voor de modernisering en de verbouwing tot een volwaardig cultureel centrum werd 2,4 miljoen gulden uitgetrokken. Dat liep natuurlijk op tot het omgekeerde 4,2 miljoen. Maar er kwam dan ook wel iets moois te staan.

Barend Jan Donker

Cultureel Centrum Warenar aan de Kerkstraat. Foto Jan Stegeman, 1994.