Toen ik het hier afgebeelde boekje enige tijd geleden op een boekenmarkt kon kopen, realiseerde ik me, dat het even oud is als ikzelf ben. Wat viel er dan wel te beleven in ons dorp in 1937, zo vroeg ik me af. Laten we er maar eens doorheen bladeren. “Stellig zal deze Gids het vele natuurschoon dat Wassenaar bezit aan bosschen, duinen, zee en strand in ruimen kring meer bekendheid geven en een aansporing zijn tot een korter of langer bezoek in de vacanties of tot blijvende vestiging in Wassenaar”, zo klinkt het veelbelovend in het begin van dit boekje.
Eerste gids van de WVV, 1937
In het hoofdstukje: Mooi Wassenaar wordt hier verder op ingegaan. “Wassenaar is mooi! Ruim een 25-tal jaren geleden was dit feit aan de buitenwereld nog maar heel weinig bekend als gevolg van de afgezonderde ligging van ons dorp – wat het inwonertal betreft toen een echt dorpje. Dat het mooi niet altijd voor de groote massa verborgen kon blijven was te voorzien, en zoo is het dan ook gebeurd, dat Wassenaar op zekeren dag werd ontdekt en de vestiging van buitenaf begon. Dat in enkele jaren het inwonertal verdubbelde is wel het beste pleit voor Mooi Wassenaar. Aan natuurschoon is de uitgestrekte gemeente tusschen Den Haag en Leiden van alles rijk.”
Ook de buitenplaatsen krijgen ruim aandacht. “Een gemeente als Wassenaar, vanouds bekend om haar gunstige ligging, is natuurlijk rijk aan buitenplaatsen.” Laat ik Duinrell als voorbeeld nemen. “Duinrell, eigendom van den Heer Ph. J. Graaf van Zuylen van Nyevelt, is een prachtig bezit en een van de weinige landgoederen, die voor het publiek opengesteld zijn. (dagkaarten 15 cent) Zeer velen maken dan ook van deze gelegenheid gebruik om te wandelen en te rusten in de uitgestrekte bosschen of de hooge duinen te beklimmen en te genieten van de prachtige vergezichten. Een tweetal theeschenkerijen, een ruim auto- en fietsenpark maken het geheel tot een wondermooi ontspanningsoord.”
In het hoofdstuk: Zakelijkheden wordt duidelijk gemaakt dat het uitermate gunstig is om in ons dorp te (komen) wonen. “Ongeveer een tiental jaren geleden was het gemeentehuis nog gevestigd aan de Langstraat, midden in de oude kom. Toen kwam het voormalige paleis De Paauw, in het park van dien naam, aan de markt en de gemeente legde daarop beslag à raison van ongeveer een ton. De bureaux van de gemeente zijn daar nu alle ondergebracht. Wassenaar is niet alléén aantrekkelijk om het natuurschoon, maar ook wegens velerlei andere zaken. In de eerste plaats te noemen de lage belastingen. Wat het onderwijs betreft hoeft Wassenaar zeker niet te worden gemeden. Alle scholen staan bij de inwoners als uistekend bekend. Aanvankelijk bestond alleen een postkantoor aan den Lange Kerkdam, hoek Gravestraat, doch toen de parken De Kieviet en Groot Hasebroek bevolkter werden deed zich de behoefte aan een tweede gelegenheid gevoelen, als gevolg waarvan in een villa aan den buitenkant van De Kieviet een bijkantoor werd gevestigd. Langen tijd werd daarmee volstaan, maar sinds kort is daar schuin tegenover een eigen gebouw gezet.” Vervolgens worden enkele wandelingen en rijwieltochten in en om Wassenaar uitgebreid besproken. Tot slot worden de hotels, restaurants, café’s en lunchrooms die Wassenaar in die tijd rijk was genoemd. Ik geef u weer een voorbeeld: “t Hoekje, Berkheistraat 48, hoek v. Z. v. Nijeveltstraat. Expl. W.J. Wensveen, Tel. 717613. Theetuin, Fietsenstalling. Zomer en winter geopend.”
U begrijpt dat ik een keuze heb moeten maken. Het boekje beslaat bijna 100 bladzijden en er is een uitklapbare plattegrond van Wassenaar aan toegevoegd. Ik mag hopen dat ik heb aangetoond, dat er zo het één en ander viel te beleven in ons dorp zo rond 1937.
Carl Doeke Eisma