Het was géén ornithologische verschijning die op 23 april 1960 in ons dorp verscheen, maar een hoge onderscheiding die aan Rosa Peek – Schröder werd uitgereikt. Als eerste vrouw ontving zij deze Zilveren Vlaamse Gaai voor haar grote verdiensten voor de landelijke organisatie de Katholieke Verkenners en met name voor de welpenbeweging van wat wij nu als Scouting kennen.

Het oude centrum van Wassenaar stond er in de jaren vijftig weinig florissant bij. Tijdens de oorlogsjaren was er weinig onderhoud aan wegen en gebouwen gepleegd. De naoorlogse wederopbouwperiode was er een van soberheid. Geld voor vernieuwingen was er niet en bouwmaterialen waren schaars.

In de vorige bijdrage van deze rubriek (Nr 631 Het heerlijke van vogels) vertelt Robert van Lit het een en ander over het vangen van vogeltjes in ons dorp zoals dat vroeger gedaan werd.  Niet om ze in een kooitje te zetten of te ringen, maar om ze op te eten.

Tijdens de Coronaperiode trokken hele volksstammen de Wassenaarse natuur in. Zij ontdekten er onder andere de schoonheid van het vogelleven. Verrekijkers werden massaal aangeschaft en een nieuwe lichting ‘birdwatchers’ was geboren.

Op mijn Amsterdamse kolommenkast staat een beeld van Maria met kindje Jezus op haar arm. Het is de heilige Maria in de gedaante van de Hertogin van Drenthe, een beeld uit het wapen van de gelijknamige provincie in het oosten van ons land. Ik heb het ooit gekocht als steun voor de renovatie van de St Willehaduskerk in Emmer-Compascuum. Maar wat heeft dat nu met Wassenaar te maken?