“Ik weiger al zo lang als ik leef boeken te lezen die ik niet bezit.”

Omdat dit stukje alleen gaat over de tijd dat Boudewijn in Wassenaar gewoond heeft, lijkt me bovenstaande titel de lading te dekken.

Hoewel hij in Den Haag geboren is - op 14 december 1948 -, heeft hij het grootste deel van zijn jeugd in ons dorp doorgebracht. Het gezin waarin hij opgroeide bestond uit vader, moeder en zes jongens. (In 1963 zijn de ouders van Boudewijn gescheiden en vanaf dit moment is zijn vader ergens anders gaan wonen.) De officiële achternaam is overigens Buch, maar zijn vader heeft hier een umlaut ( “ ) aan toegevoegd en Boudewijn vond dat ook wel een interessante toevoeging.

In zijn werk haalt hij nogal eens fel uit naar Wassenaar, maar in werkelijkheid heeft hij hier een prettige jeugd gehad. Vooral wandelen en fietsen in de duinen - bijvoorbeeld in Berkheide en de Zwarte Pan - vond hij uitermate plezierig.

Van 1954 tot 1960 was hij leerling op de lagere school aan de Van Heeckerenstraat, de Sint Willibrordusschool. Hij was één van de beste leerlingen van zijn klas en kreeg dan ook het advies om naar het Lyceum te gaan. Hij heeft enkele jaren op een Lyceum in Leiden doorgebracht, maar de resultaten waren niet om te gillen. In 1965 is hij naar de Karel Doorman Mulo hier in Wassenaar gegaan. In 1968 heeft hij deze school - in het rijke bezit van een diploma - verlaten.

Aanvankelijk woonde het gezin op het adres Van Zuylen van Nijeveltstraat 165 en later is men verhuisd naar nummer 291. In die periode kon je hem met enige regelmaat op zijn brommer in de Langstraat aantreffen. Hij ging dan bij de bioscoop Astra kijken of er nieuwe films waren en vervolgens reed hij een keer of dertig van de snackbar Verkley naar de platenwinkel Beuk heen en weer. Hij reed dan op een Berini en u begrijpt dat dit eigenlijk een Puch had moeten zijn. Een beetje Wassenaarder reed immers op zo’n bromfiets! Ook toen al was hij gek op muziek. Zo kon je hem op koninginnedag op het Plein vinden en het concert van de Rolling Stones in Scheveningen heeft hij uiteraard ook bezocht.

In de boeken die hij geschreven heeft, komt zijn moeder nogal eens negatief naar voren, maar ook dit ligt geheel bezijden de waarheid: hij was gek op z’n moeder. Zo heeft hij haar, na de scheiding van zijn ouders, financieel gesteund en heeft hij op zijn manier - vaak met behulp van sinaasappelkistjes - het huis opgeknapt.

Kortom, het beeld dat we uit zijn boeken krijgen over ons dorp berust duidelijk op fantasie en dat mag. De kunstenaar heeft immers het recht zijn of haar werkelijkheid te tonen! Boudewijn Büch is op 23 november 2002 in Amsterdam overleden.

Simone van Olst en Carl Doeke Eisma

Zie ook: www.büchmania.nl 

Wandeling door de ‘Geestgrond’ van Boudewijn Büch, ISBN 978-90-809318-8-6

Uit: Büch boek, Leiden